Van sportschoenen naar wandelschoenen

Natasja (33) en Marion (32) zijn hard op weg om echte wandelaars te worden. Dit jaar doen zij voor het eerst mee met de Nijmeegse Vierdaagse. Maar wandelen is toch suf en alleen voor vitale vijftigplussers met wandelstokken? Echt niet! Deze dertigers genieten er met volle teugen van en bevelen het iedereen van harte aan. Hun verharde, onverharde en heuvelachtige weg, naar de Vierdaagse volg je hier.

Wanneer kun je jezelf een echte wandelaar noemen? Voor ons begon dat niet bij het besluit om mee te doen met de Nijmeegse Vierdaagse. Eerlijk gezegd hadden we bij de inschrijving geen idee waar we aan begonnen. Hoe voelt het om veertig kilometer lang te wandelen? Vier dagen lang? Onze eerste looptrainingen voelen wat onwerkelijk en ongemakkelijk aan. Al hobbelend in onze meest sportieve outfit, vragen we ons halverwege serieus af of we überhaupt wel sportief bezig zijn, aangezien er geen zweetdruppeltje of gepuf aan te pas komt. Het feit dat we, voor ons gevoel dus, zeer burgerlijk bezig zijn, werkt geregeld op onze lachspieren. “Serieus, gaan we dit echt doen”, kijken we elkaar spottend aan. Maar soms slaat de twijfel toe. Helemaal als blijkt dat er werkelijk een horde wandelaars is die al sinds januari flink aan het trainen is voor de Vierdaagse. Wij hebben niet meer dan twee maanden voordat we aan de start verwacht worden. Onderschatten we het niet? Beiden zijn we meer dan gemiddeld sportief te noemen. Marion vermaakt zich bijna dagelijks in de sportschool, rijdt paard en verplaatst zich het liefst fietsend door de stad. Natasja heeft een aantal marathons, een meerdaagse fietstocht en kleinere triatlons afgewerkt en zit eigenlijk nooit echt stil. Hoe past wandelen dan in dit plaatje? Stiekem brengt de angst voor het onbekende ook wel gezonde spanning met zich mee.

“Eerlijk gezegd hadden we bij de inschrijving geen idee waar we aan begonnen.” 

Een tip die met kop en schouders op alle wandelfora wordt genoemd, en waar ook menig zichtbaar doorgewinterde loper ons bezorgd op wijst tijdens onze wandelingen, is de aanschaf van een goede wandelschoen. Een essentieel onderdeel voor het zo pijnvrij mogelijk uitlopen van de Vierdaagse. Dat blijkt. Na onze eerste wandeling van 35 kilometer, voelen we de spanning op onze kuitjes flink toenemen. Dus, om ons aan het wandelen over te geven is het tijd om de knoop door te hakken en te investeren in onze voetjes.

Wandelaars Natasja en Marion

Vanaf vandaag voelt alles dus anders. De hardloopschoenen worden verbannen naar de kast en we schuiven het lot van onze voetjes in echte, professionele, wandelschoenen. Hiermee zeggen we vaarwel tegen de scheve blikken van medewandelaars (“amateurs”), de blaren (die toch wel beginnen te ontstaan) en het gevoel dat er nog een weg terug is. Het is nu voor het ‘eggie’. Dat je niet direct met passende schoenen de winkel uitloopt, hebben we gemerkt. We waren helemaal gelukkig met de vakkundige hulp die we kregen van Joana bij het uitzoeken van de juiste schoenen, sokken en wel of geen nieuwe zooltjes voor in de schoenen. Met de belasting en druk die we op onze voeten, knieën en heupen gaan leggen is een goede pasvorm en ondersteuning essentieel. De gedachte dat we hiermee concessies doen aan ons persoonlijk gevoel voor stijl (het zijn niet de meest charmante schoenen als je ziet wat voor hakken we normaliter dragen) verdwijnt als sneeuw voor de zon als we voor het eerst het gevoel krijgen op wolkjes te lopen. Met een bijpassende outfit die we met trots dragen, ook wandelen kan sexy zijn, is het tijd de pas er stevig in te brengen, onze schoenen in te lopen en het wandelaarschap te omarmen. Ja! Wij zijn wandelaars, en wat worden wij daar blij van!

Even voorstellen…

Natasja Batenburg

Natasja Batenburg
  • Leeftijd: 33 jaar
  • 220 wandelkilometers tot nu toe
  • Sportieve instelling: grenzen verleggen met plezier
  • Doel: Nijmeegse Vierdaagse uitlopen, 4*40 km

Wandelen, dat is toch iets voor oude mensen? Een jaar geleden was ik hiervan nog heilig overtuigd. Het liefst zie ik mezelf bergen beklimmen met mijn fiets, marathons lopen en steeds langere afstanden zwemmen. Mijn laatste doel was finishen bij een halve triathlon. Afgelopen jaar haalde ik de start niet eens. Geveild door een burn-out ben ik tegen de genzen van mijn lichaam en mijn geest aangelopen. In mijn zoektocht naar een nieuwe balans helpt het wandelen mij. Niet alleen kan ik doen wat ik het allerliefste doe; buiten actief zijn. Ook geeft het me de rust en tijd om te genieten van al het moois om mij heen en de bijzondere gesprekken die tijdens het wandelen ontstaan. In een wereld waarin we allemaal haast hebben loop ik bewust een stapje minder hard. Het plezier en de lol die ik ervoor terug krijg is voor geen medaille inwisselbaar. Dit betekent niet dat ik het niet meer dan serieus aanpak. Ook mijn 2.0 versie blijft die doelgerichte perfectionist; routes uitzoeken, tempo en progressie bijhouden, gestructureerde trainingen. Met als groot verschil dat ik nu ook echt geniet van de weg naar het resultaat. In de praktijk komt er heel wat meer kijken bij het wandelen dan ik kon vermoeden. Hoe ik met deze nieuwe uitdagingen om ga deel ik graag.

Marion Poll

Marion Poll
  • Leeftijd: 32 jaar
  • 200 wandelkilometers tot nu toe
  • Sportieve instelling: zitten is niet leuk
  • Doel: Nijmeegse Vierdaagse, 4*40 km

Stiekem ben ik altijd al een wandelaar geweest. Op een vrije dag pak ik het liefst de benenwagen en geniet ik van de omgeving. Ik lach altijd in mezelf wanneer ik lopend naar de binnenstad van Den Haag ineens weer wat nieuws zie. Een schattig klein winkeltje, mooi oud pandje of gekke straatnaam. Iets nieuws wat ik al die andere keren nooit zag als ik op de fiets langs sjeesde. Je hoeft geen tienduizenden kilometers af te leggen om iets moois te zien, om tot rust te komen of om een mooi verhaal te hebben voor aan de keukentafel. Nederland is mooi. Gek eigenlijk dat ik eerst drie jaar aan de andere kant van de oceaan moest wonen om daarachter te komen. Tijdens mijn eerste weken in Nederland bedacht ik dan ook een heuse “Wat moet je gedaan hebben als echte Nederlander bucket list” met het doel om mijn eigen land meer te ontdekken nieuwe mensen te ontmoeten. De Nieuwsjaarsduik in Scheveningen doen, De Elfstedentocht schaatsen en ja; de Nijmeegse Vierdaagse wandelen. Ik wist direct dat ik Natasja hiervoor kon porren. Ze is altijd in voor een uitdaging. Zeker als dit op sportief gebied is. Zonder enige ervaring, kennis of goede equipment hebben we inmiddels onze eerste metertjes gemaakt. Ja. We lachen veel en ja; dikwijls om onszelf. Maar wat is dat wandelen ontspannend en wat voelt mijn hoofd leeg en mijn lichaam rustig wanneer ik thuiskom van een lange avondwandeling door het bos, langs het strand of door de duinen. Wandelen. Ik ben nog meer fan.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *