Over de Roparun en de weg ernaar toe

Joepie! We mogen weer! Nog iets meer dan 45 dagen tot de start van de 28e Roparun op 8 juni. Hoe fijn om het team weer te zien na een lange winter op de eerste teamtraining. Het voelt meteen weer vertrouwd, alsof je je familie een tijd niet gezien hebt. De lichthesjes werken nog prima en verlichten het groepje op de donkere parkeerplaats waar we hebben afgesproken. We zijn bijna compleet. Alle teamleden hebben een fiets mee en de lopers wisselen, net als tijdens de Roparun, elke 2 km. We trainen een run- bike- run, zoals ook de laatste 50 kilometer van de route eruit zal zien door de feestende dorpen in Zeeland en Zuid-Holland tot aan de finish in Rotterdam.

Wat is de roparun?

Roparun, avontuur voor het leven

De Roparun is een estafetteloop van Parijs of Hamburg met een gezamenlijke finish in Rotterdam. Het vindt elk jaar plaats in het Pinksterweekend, in 2019 is dat op 8, 9 en 10 juni. Dit jaar doen er 325 teams mee. Het doel van de estafette is zoveel mogelijk geld ophalen voor de zorg voor kankerpatiënten en hun families. 250 teams lopen van Parijs naar Rotterdam, zo ook mijn team.

Team 192 de Resident bestaat uit 21 vrouwen en mannen; 8 lopers, 4 fietsers, 4 wegkapiteins, 2 masseurs en 3 verzorgers die samen dag en nacht het parcours van 530 km afleggen. De estafettevorm en bijbehorende logistiek van de Roparun is bijzonder en vooral bijzonder lastig uit te leggen. De organisatie is gelukkig zo vriendelijk geweest een animatie te maken voor iedereen die het wil snappen.

Dit avontuur voor het leven gaan we aan om geld in te zamelen voor de doelen van de Roparun: zorg en ondersteuning voor kankerpatiënten! Want waar geen dagen meer kunnen worden toegevoegd aan het leven willen we leven toevoegen aan de dagen!

Hoe bereid je je voor?

Trainingen en voorbereidingen

De appgroep komt weer tot leven, de eerste teammeetings en trainingen zijn ingepland en er zijn al plannen gemaakt voor gezamenlijke sponsoracties. De Roparun komt er weer aan! Vorig jaar was ik een newbie in team 192 de Resident en mocht ik als onderdeel van het verzorgingsteam de rustpunten voor de lopers, fietsers en wegkapiteins verzorgen. Een uitputtende maar vooral mooie, emotionele en fantastische ervaring! Dit jaar ben ik als fietser onderdeel van het team en is mijn belangrijkste taak de lopers te begeleiden, navigeren en hen veiligheid te bieden. In totaal zal ik 250 kilometer af gaan leggen in etappes van ongeveer 50 kilometer

Afgelopen jaar was het niet alleen donker maar ook koud ’s nachts. Een gevoelstemperatuur van een graad of vier de eerste nacht. In dichte mist was dit vooral voor de fietsers, die op loperstempo (elf kilometer per uur) een etappe van vijftig kilometer meefietsen, flink doorbijten. Dit jaar valt Pinksteren drie weken later en zal de temperatuur hopelijk wat hoger liggen, vooral in de nachtelijke uurtjes. Ik vind het best spannend om te gaan fietsen, niet zozeer vanwege de afstand maar vooral vanwege het lage tempo. Dat maakt dat je je spieren op een andere manier moet aanspreken en je het snel koud zult krijgen. Een goede uitrusting is dus belangrijk, maar zeker ook een goede training.

De trainingen

530 km rennen in 50 uur

Voor de lopers is het slim om met trainen af te wisselen tussen korte en lange duurlooptrainingen en intervallen. Zo kunnen lichaam en spieren wennen aan de continue afwisselling tussen inspanning en rust. De lopers rennen namelijk het hele parcours 2 km en rusten dan 6 km in de bus. Een Roparunteam bestaat uit maximaal acht lopers. Dat betekent dat er met minimale slaap- en rusttijd een megaprestatie wordt neergezet met zo’n 70 km per hardloper in de benen over het gehele weekend.

Voor de fietsers gaat het er met trainen vooral om zoveel mogelijk kilometers in de benen te krijgen. Op de fiets naar kantoor is voor mij een goede oefening; van Amsterdam naar Aalsmeer is 18 km enkele reis, dus al snel bijna 40 km per dag. Het is belangrijk niet te snel van start te gaan met trainen. Bouw het rustig op, zodat het lichaam de inspanning gewend raakt en blessures vermeden worden. Rustig beginnen op eigen tempo en als je pijntjes of klachten ondervindt loop er dan niet doorheen. Vaak is er iets aan de hand wat makkelijk opgelost kan worden en zo voorkom je dat het veel erger wordt. Je moet er toch niet aan denken dat de blessure zo zwaar wordt dat je al voor de start moet opgeven. Twee van onze vaste lopers hebben helaas door een blessure voor dit jaar moeten afmelden.

De uitrusting

Wat trek je aan?

Naast een goede fysieke voorbereiding is het ook belangrijk dat je de juiste uitrusting hebt. Maar wat trek je aan onderweg en wat neem je mee? Ons team heeft een vaste paklijst die al jaren meegaat. Hier staan vooral ook veel slimmigheidjes op waar je zelf niet direct aan denkt. Je kunt ‘m hier vinden. Voor de lopers en fietsers staan 5 setjes op de lijst, voor elke etappe een eigen kledingsetje en een extra setje. Vooral handig om die in losse pakketjes in te pakken zodat je ‘m snel kan pakken. Haast en slaapgebrek zorgen ervoor dat je niet te veel kunt en wilt nadenken tijdens de Roparun, een georganiseerde tas is dus essentieel. Een lichte en sneldrogende handdoek die na het korte rusten meteen weer droog meekan in de tas en slippers om van en naar de douche te lopen.

Voor de lopers zijn de juiste schoenen het allerbelangrijkste. Ze moeten goed ingelopen zijn, maar ook weer niet te ver doorgelopen dat de demping bijna is vergaan. Een extra paar schoenen inpakken is verstandig.  Voor de rustkilometers in het busje een makkelijk vest en warme broek om de spieren niet te veel te laten afkoelen tussendoor. Op de fiets kun je niet zonder een goede fietsbroek met padding om de zadelpijn zoveel mogelijk te vermijden. Goed ademende, functionele kleding voor overdag en warme kleding voor de nachtelijke uurtjes. Een van onze fietsers had vorig jaar voor in de nachten zelfs een skibroek aan op de fiets. Geen standaard fietsuitrusting, maar zo fijn om bij je te hebben.

De rustpunten

Waar en wanneer slapen we?

Slapen is iets waar niet veel van ons in het team echt aan toe zullen komen, langer dan 3,5 uur aan één stuk kunnen slapen is een luxe tijdens de Roparun. Omdat we op verschillende plekken, veelal zonder bedden, zullen rusten neemt iedereen een eigen matje, slaapzak en kussen mee. Alle teams regelen zelf vooraf de locaties om te rusten, eten en masseren. Dit jaar bestaan onze rustpunten uit twee huisjes op een camping in Carlepont Frankrijk, een sporthal van de Roparun organisatie in Bertry Frankrijk, het clubhuis van de voetbalvereniging in Gooik België en het kantoor van Ricoh in Bergen op Zoom.  

Wat gebeurt er op een rustlocatie?

De eerste die aankomt op de rustlocatie is het verzorgingsteam. Zij starten meteen met het opzetten en inrichten van de tijdelijke keuken en de massagetafels en het bereiden van de warme maaltijd voor het eerste sub-team. Via de app is het verzorgingsteam aangesloten bij de voortgang van de teams zodat de aankomst precies getimed kan worden. Als het busje aankomt op de rustplek kan het subteam meteen douchen, gemasseerd worden of direct aan de warme, koolhydraatrijke maaltijd.

Op basis van het loopschema, de actuele snelheid van het andere sub-team en de afstand van rustplek tot de wisselplek stemt de sub-teamcaptain af wanneer zij wakker gemaakt zullen worden door het verzorgingsteam. Iedereen zoekt daarna een plekje op om te liggen en proberen te slapen. Ondertussen ruimt het verzorgingsteam de warme maaltijd op en start vast met het klaarzetten van ‘ontbijt’, koffie en broodpakketjes voor in de teambus. Ook probeert het verzorgingsteam een beetje rust te pakken.

Na een seintje van het actieve subteam dat ze in de buurt zijn van het wisselpunt, vertrekt het rustende subteam naar de wissellokatie. Het verzorgingsteam ruimt het ’ontbijt’ weer op en maakt de warme maaltijd voor het nieuwe team klaar. Al snel staat het volgende subteam al klaar bij het rustpunt om ook te douchen, eten en gemasserd te worden.  En zo is het ook voor het verzorgingsteam een estafette.

Onderweg

Wat gebeurt er op de route?

Het startterrein in Parijs, vlakbij het lucht- en ruimtevaartmuseum in de wijk Dugny,  zal op zaterdagochtend langzaamaan vol gaan lopen. Alle 230 uit Parijs startende teams verzamelen hier voor de laatste keer met het gehele team samen, pas in Rotterdam zien álle teamleden elkaar weer. Op het terrein worden de laatste voorbereidingen getroffen. Met uitzicht op een heuse Ariane raket staan op diverse plekken massagetafels met daarop lopers of fietsers die nog even losgemasseerd worden. Tussen de teambussen en vrachtwagens door worden door anderen de spieren nog even warm gemaakt door rondjes te fietsen. Rond het middaguur zullen we klaar staan in het startvak. Onder luid gejuich en lekker swingende muziek zullen de lopers van team A voor de eerste etappe van een dikke 50 kilometer noordwaarts richting Compiègne vertrekken.

Magisch

Na dik vijftig kilometer wordt team A afgewisseld door team B die de volgende etappe voor rekening zal nemen en de eerste zonsondergang tegemoet zal lopen. Een van de dingen die de Roparun zo bijzonder maken is dat de teams dag en nacht doorlopen. In het pikkedonker zie je een lint van teams, steeds in plukjes van twee fietsers en een loper in knalrode lichtvestjes langs de Franse plattelandsweggetjes gaan. Een heel gaaf gezicht en een magische ervaring.

Mentale boost

De tweede nacht is voor alle teams zwaar. De kilometers en het slaapgebrek beginnen hun tol te eisen. Dat is gelukkig het moment dat de route langs de Vlaamse feestdorpen loopt. Stadjes als Dendermonde en Zeele vieren de hele avond feest op straat. Zij leveren met muziek, dans en spektakel een heerlijke mentale boost voor de teams.

twee vrouwen die een high-five geven

Als helden onthaald

In de vroege ochtend van Tweede Pinksterdag zullen we de grens met Nederland passeren en is het tijd voor feest in de diverse doorkomstplaatsen. Na bijna 450 kilometer zullen we al ver voor de finish als helden worden onthaald. Ossendrecht, Bergen op Zoom, Willemstad, Oud Beijerland; overal zijn feesten waar de lopers en fietsers dwars door feesttenten en over podia gaan. De meeste Roparunners hebben tegen die tijd dan ieder al bijna anderhalve marathon in de beentjes en hebben dat publiek hard nodig om hen naar de finish te klappen en te juichen.

Engeltjes

De allerlaatste doorkomst voor de finish is op Rotterdam-Zuid bij de Daniel den Hoed-kliniek, een emotioneel moment voor iedereen. We doen mee aan de Roparun om geld op te halen voor palliatieve zorg voor kankerpatiënten. En iedereen heeft in zijn naaste omgeving wel ervaringen met kanker(patiënten). Eenieder loopt dus met een of meerdere engeltjes op zijn schouder, de personen voor wie zij dit avontuur zijn aangegaan. Alle lopers, fietsers, chauffeurs en verzorgers leggen gezamenlijk de laatste paar kilometers af. Om uiteindelijk bij de finish in elkaars armen en die van wachtende familie en vrienden te storten.

Sponsoropbrengsten

Geld ophalen voor de doelen van Roparun

Naast de sportieve inspanning, willen wij natuurlijk vooral zoveel mogelijk geld ophalen voor de doelen van Roparun. Teams doen dit door het organiseren van allerlei acties. Zo houden wij een boekenmarkt op het ministerie, hebben we met bijna het hele team 1000 arancini’s (risotto-bitterballen) gemaakt in de keuken van de Hanos. Ook zijn alle leden van ons team druk bezig om Roparun-loten te verkopen waarvan de opbrengst ten goede komt aan het doel.

Van de teamleden wordt naast een actieve rol in het werven van middelen voor het goede doel een eigen bijdrage van € 250 gevraagd. Helaas kunnen de onkosten (vervoer, brandstof, tol, overnachtingen) niet helemaal uit de eigen bijdrage worden gedekt en is het team genoodzaakt sponsors te zoeken. Om het team van Parijs naar Rotterdam te laten lopen en fietsen is een budget van ca. €8.000,- nodig.

Team 192 De Resident
Lopers: Ivana, Sacha, Marjolijn, Hester, Wendy, Erik, Freek, Frederique. Fietsers: Lisette, Paul, Menno en Renske. Chauffeurs en navigators: Martin, Arjan, Rina en Koos. Verzorgers: Marleen, Lisa, Frans, Harry en Rik.

Voor nog meer beeld en geluid bij dit verslag, kijk op onze Facebook– en Instagram-accounts.


Renske Jansen (40), Projectmanager Marketing & Communicatie Perry. Ik werk alweer 5 jaar met veel plezier bij deze mooie retailformule. Naast mijn werk loop ik graag een rondje hard in het park of maak ik een flinke wandeling of fietstocht. Ik ben groot fan van de Formule 1, ga graag naar lezingen over diverse wetenschappelijke onderwerpen en ik bezoek geregeld de astronomiekoepels van de UvA om naar de sterren en planeten te kijken. 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *