Mijn eerste Mud Masters run

De zomer is in volle gang en stilzitten gaat er bij mij niet in. Daarom heb ik één doelstelling al bedacht; deelname aan de Mud Masters eind september. Ik stap er niet geheel onwetend in, want ik heb twee eerdere Mud Masters meegemaakt. De eerste was in Biddinghuizen bij Walibi, de tweede in Scheveningen op het strand, toen heb ik helaas echter moeten afhaken.

In aanloop naar de derde keer, neem ik jullie in gedachten graag even mee naar mijn voorbereiding op, en de ervaringen tijdens mijn allereerste Mud Masters.

Hoe het allemaal begon…

Ik moet eerlijk zeggen dat ik niet geheel uit eigen beweging besloot mee te doen. Op de sportschool waar ik lesgeef, waren een aantal dames van plan de Mud Masters te gaan lopen. Omdat zij zich goed hadden ingelezen wisten ze dat er een flink aantal hindernissen zou zijn waar ze zonder hulp van een paar schouders ongetwijfeld wat moeite mee zouden hebben. Dus vroegen ze een aantal mannen om hen bij te staan tijdens dit evenement. (Overigens stelde ik wel een voorwaarde aan mijn deelname; na afloop zouden mijn sportkleren door hen worden gewassen.)

Nadat ik had toegezegd begon de echte voorbereiding. Ik had nog drie maanden om een beetje in de juiste vorm te komen. Wat mijn grootste ‘zorg’ was: het hardloopgedeelte, of althans, de lengte ervan. Vroeger deed ik aan atletiek, maar ik beperkte me daarbij tot de sprint. Nu stond er maar liefst 12 kilometer op het programma, mét hindernissen bovendien!

Ik besloot te beginnen om simpelweg wat hardloopmeters te maken. De eerste maand twee keer per week een half uurtje in rustig tempo joggen. Dat ging voorspoedig dus vanaf de tweede maand bouwde ik de afstanden gestaag uit én deelde ik ze in delen op; na elke 1 á 2 kilometer deed ik wat krachtoefeningen en wat explosiever werk; push-ups/squats/burpees en kortere sprints. Daarnaast was ik ook nog twee keer per week in de sportschool te vinden voor de Bodypump-lessen die ik geef. De laatste twee weken bouwde ik juist weer wat af om een beetje rust te krijgen zodat ik goed uitgerust aan de start zou verschijnen.

De fysieke voorbereiding was pittig, maar in principe ook makkelijk, want je hebt het zelf in de hand. Het enige dat je niet in de hand hebt tijdens de race; het parcours en het weer. Het parcours stond weliswaar vast, maar op de website van Mud Masters werden slechts een aantal hindernissen uitgelegd.

“De fysieke voorbereiding was pittig, maar in principe ook makkelijk, want je hebt het zelf in de hand.”

Wat je ook zelf in de hand hebt; de keuze voor je materiaal. De keuze voor het juiste schoeisel kan enorm helpen. Standaard hardloopschoenen hebben vaak een redelijk fijn profiel. Als je daarmee gaat rennen op een modderige ondergrond dan kan dat allemaal vast gaan klonteren in het fijne profiel en verlies je behoorlijk wat grip. Als je toch van plan bent om nieuwe hardloopschoenen te kopen, neem dat dan mee in je overweging; er zijn diverse hardloopschoenen te koop die speciaal zijn ontwikkeld voor obstacle runs als Mud Masters.

En qua kleding… thermokleding voor koudere temperaturen is echt een aanrader. Een lange hardlooptight (tot over de knieën) is ook geen overbodige luxe omdat je ook delen zult tijgeren of kruipen. Oh, en nu ik het toch over kleding heb, wellicht een open deur maar; draag géén katoenen kleding. Shirt, broek, sokken… let daar alsjeblieft op. Katoen neemt vocht op en dat zorgt ervoor dat je koud blijft, de kleding wordt zwaarder, het plakt aan je lijf, het ziet er stom uit… Kortom, genoeg redenen dus om van me aan te nemen; draag géén katoenen kleding!

Goed, ik had mijn voorbereiding erop zitten. En eindelijk was het zo ver. Het weer zat redelijk mee; de dag ervoor had het behoorlijk geregend (dus zouden er her en der wel wat plassen op het parcours te vinden zijn), maar de dag zelf was het droog en scheen er een voorzichtig zonnetje. Wij zouden in de middag starten. Die ochtend gaf ik nog een Bodypump-les en daarna met de hele groep in auto’s achter elkaar aan naar het strijdperk; een levendig evenementterrein met muziek en foodtrucks.

Startnummers gehaald, tassen in bewaring gegeven en als laatste voorbereiding nog even de enkels ingetapet. Misschien was het leukste van het hele evenement wel het teamgevoel; we gingen met een gezellige groep van start waarbij de insteek was om vooral veel lol te hebben en onderweg ontzettend smerig te worden… Had ik dat nog niet gezegd? Tijdens Mud Masters ga je echt heel vies worden door obstakels als slootjes en (kunstmatige) greppels met alleen maar glibberige modder. Sommige sloten kun je oversteken middels een touwbrug dus als je die hindernissen goed neemt word je misschien net iets minder nat.

“Misschien wel het leukste van het hele evenement: het teamgevoel.”

Tijdens Mud Masters wordt er in zogenaamde waves gestart (verschillende groepen/timeslots). Elke wave start met een gezamenlijke warming-up op een flinke beat dus de sfeer zit er meteen goed in. Toen wij aan de beurt waren gierde de adrenaline door onze lijven, bij sommigen van gretigheid, bij een enkeling ook van angst; bang voor het onbekende, maar ook oh zo benieuwd naar wat we allemaal zouden tegenkomen. Nou… voor zover er zenuwen waren, al na een meter of 400 moesten we de sloot in, dus de spreekwoordelijke kop was eraf en letterlijk even kopje onder.

Vanaf dat moment was het één grote aaneenschakeling van avontuurlijke hindernissen en verrassingen. Gelach als er weer iemand van de monkeybars in het water kukelde en gegil van het betreffende slachtoffer. Maar ook gejuich bij elke persoon die de hindernis haalt… En aanmoedigingen bij hindernissen waar je tegen de schuine helling op moet sprinten.

Het hardloopgedeelte waar ik behoorlijk op getraind had bleek iets minder noodzakelijk, maar ik was blij dat ik die basis had gelegd zodat ik mijn energie goed kon gebruiken voor de onderdelen waar wat meer kracht of explosiviteit voor nodig was. Zoáls de genoemde monkeybars, maar zéker ook de pipe-runner.

We liepen als één team en kwamen gezamenlijk over de finish. Moe maar voldaan én ontzéttend smerig, maar hé, mijn kleren zouden gewassen worden. Nadien een lekkere warme douche? Integendeel: het werd koud water uit een tuinslang. Ach, als je 12 kilometer door de modder hebt gebaggerd dan is het gebrek aan de luxe van een douche eigenlijk niet zo erg. En… het (alcoholvrije) biertje en het broodje hamburger na afloop smaakten er niks minder om!

Mud Masters

Mud Masters is een individueel avontuur dat je aan kunt gaan als team met een groep vrienden, collega’s of sportmaatjes… Als je goed bent voorbereid middels training en materiaal dan weet ik zeker dat het een prachtige ervaring zal zijn waar je een paar dagen later nog voelbaar van zult nagenieten.


Raymond

Ik ben Raymond Mahler, 48, vader, partner en groot sportliefhebber. Naast mijn werk als DTP-vormgever op het hoofdkantoor van Perry in Aalsmeer ben ik actief in de fitness-branche. Als sporter ben ik ruim 20 jaar actief geweest in de baanatletiek met als specialisatie de 400 meter horden. Daarnaast heb ik een tijdje American Football gespeeld. Later ben ik training gaan geven: atletiek (sprint-horden gericht) en inmiddels geef ik al weer ruim 5 jaar les op de sportschool. Op de sportschool geef ik de groepsles Bodypump van Les Mills. Mijn eigen ervaringen als sporter en de diverse cursussen die ik heb gevolgd probeer ik met veel enthousiasme en passie over te dragen. 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *