Mijn eerste kennismaking met hardlopen

Mijn eerste hardloopkilometers herinner ik mij nog heel goed. Eerst moest ik er niets van weten, van dat hardlopen. Inmiddels doe ik niets liever. Hoe en wanneer dit is ontstaan, en wat ik sindsdien wijzer ben geworden over deze sport, lees je hier.

“Als ik mijn afstand inkort naar 8 kilometer, kan ik je dan overhalen om met me mee te gaan?” Na een aantal verwoede pogingen probeert hij het nog één keer. Dat voel ik aan alles. En met succes. Het gaat om een goede en enorm sportieve vriend die zich had ingeschreven voor de 16 kilometer van de vierde editie van de KardingeRun 2017. “Een mudrace/obstacle run voor echte bikkels”, zo gaf de poster aan. Met deze goede vriend bezoek ik regelmatig de sportschool en het leek hem leuk om twee van zijn hobby’s te combineren met elkaar: krachttraining en hardlopen.

Ik heb eigenlijk altijd geroepen: “Hardlopen is niks voor mij met mijn lichaamsbouw (1,97 meter en 100 kilogram).” Maar vooruit. Om hem en later vooral ook mezelf een plezier te doen, ging ik overstag. Ik schreef me in, maar dan wel voor de acht kilometer. Hij mailde de organisatie en paste zoals beloofd zijn afstand aan, zodat wij onze eerste gezamenlijke run konden lopen. Ik had nog precies één maand om me voor te bereiden.

Tijd om te trainen! Toegegeven, mijn hardloopconditie was niet heel best. Maar ik deed al aan wielrennen en krachttraining, dus ik had een redelijke basis. En ik wist wat mij te doen stond; hardlopen. Hoe moeilijk kon het zijn? Ik had nog vier weken te gaan en zat vol vertrouwen dat het goed ging komen. Ik barstte van de motivatie. Maar al snel vlogen de dagen voorbij zonder ook maar één keer mijn hardloopschoenen te hebben aangeraakt, omdat mijn nieuwe racefiets stond te glimmen in de hal. Hij bracht mij in de verleiding om lekker een stuk te gaan fietsen. Het weer was er immers naar. Toch begon ik hem een lichtelijk te knijpen…

“Ik wist wat mij te doen stond; hardlopen. Hoe moeilijk kon het zijn?”
 

Na een rustige werkdag, besloot ik mijn hardloopschoenen – Saucony Breakthru 3 – maar eens aan te trekken. Ik pakte één van mijn vele shirts uit mijn voetbaltijd, een paar hardloopsokken en mijn enige runningtight – een oude die ik ooit eens heb aangeschaft met de gedachte dat ik daarin zou gaan hardlopen in de winterstop toen ik nog voetbalde. Nooit gebeurd overigens. Ik opende Strava en stelde hem voor het eerst in op hardlopen in plaats van fietsen. Een gekke gewaarwording, zeker wanneer bleek dat mijn telefoon deze switch niet wilde accepteren. Tot drie keer aan toe!

Klaar om te gaan. Ik had mezelf voorgenomen om ongeveer 5 kilometer te lopen zonder tussendoor te wandelen. Geen idee waarheen. Gewoon gaan en bij elke splitsing beslissen welke kant ik opga. Op het eerste lange rechte stuk werd ik ingehaald door een jonge, kleine, frêle hardloper met een behoorlijk tempo. Het haantje in mij kon het niet laten. Ik liep voor even in zijn tempo op ongeveer 5 meter van hem vandaan. Maar al vrij snel moest ik mijn meerdere erkennen in hem – hij liep steeds verder uit en mijn eigen ademhaling ging eraan onderdoor. Ik probeerde mijn eigen ritme weer op te pakken, dit lukte gelukkig aardig.

Ik liep lekker in mijn eigen tempo door en dacht: “Over een paar weken ga ik net zo hard.” De temperatuur was heerlijk en de benen voelden goed. Na ongeveer 4 kilometer liep ik langs een vijver vlakbij mijn huis en besloot na de volgende lantaarnpaal de eindsprint in te zetten. Na de laatste 800 meter te hebben gesprint, kwam ik helemaal buiten adem en bezweet thuis. Ik had een paar minuten nodig om bij te komen en bleef eerst uitzweten voor het huis in de ondergaande zon.

Voor mijn gevoel ging het lekker en bekeek de loop op Strava. Ik zag een leuk gemiddelde en 4,8 gelopen kilometers. Moe maar voldaan opende ik de voordeur en zag ik mijn racefiets staan. Die blijft daar voorlopig ook even staan, dacht ik bij mezelf.


Sander

Ik ben Sander Roelfsema, 26 jaar en woonachtig in Groningen. Ik woon samen met mijn vriendin Nicole en kat Nouri. Ik ben werkzaam als Sales Expert Running bij de Perry Sport in Groningen. Na 20 jaar te hebben gevoetbald, ben ik op zoek gegaan naar andere sporten waar ik mezelf lekker kan laten gaan. Inmiddels stap ik regelmatig op de racefiets, ga ik wel eens naar de sportschool maar geniet ik vooral van hardlopen, zowel korte als lange afstanden.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *