De grote test voor de Nijmeegse vierdaagse

Wat een bijzondere nacht. De stranden liggen vol als wij pas zondag laat in de middag onze ogen weer openen. Het stijve gevoel in al onze ledematen en spieren, herinnert ons aan de afgelopen nacht. Dat is er eentje om niet snel te vergeten. Wij liepen van Rotterdam naar Den Haag, maar niet zomaar.

Na het startschot om 00.00 in Rotterdam vertrekken wij, samen met zo’n 5000 deelnemers aan de Nacht van de Vluchteling. Dit is een sponsorloop waarbij geoefende, maar verbazingwekkend genoeg ook veel minder geoefende, lopers het holst van de nacht trotseren om geld in te zamelen voor Stichting Vluchteling. Voor ons betekent deze loop ook onze eerste wandeling van 40+ kilometer en is daarmee ook een goede graadmeter voor hoe we ervoor staan met onze voorbereidingen voor de Nijmeegse Vierdaagse.

De eerste kilometers lopen we gebroederlijk door de stad, langs vele kroegen en nachtbrakers, voor wie de nacht er toch heel anders uit lijkt te zien. Als we na een kilometer of vijf het Kralingse Bos kruisen starten we voor ons gevoel pas echt aan de wandeling. Bijzonder om te zien, is het grote aantal vrijwilligers dat voor de begeleiding en de bemensing van de verzorgingsposten zorgt. Ook worden we, zelfs midden in de nacht, op een aantal punten muzikaal aangemoedigd. Deze wandeling geeft een uniek gevoel van saamhorigheid. Door het holst van de nacht door de natuur, eigenlijk geen oriëntatie van waar je nu precies bent. Het puur volgen van de kleine lampjes die deelnemers hebben gekregen om hun weg te banen op de route. Samen lopen we voor de negentig miljoen vluchtelingen, die deze tochten onder barre omstandigheden moeten maken.

Wandeling nacht van de vluchteling
Weg door de ontwakende natuur

Na zo’n dertig kilometer beginnen onze benen, rug, heupen en voeten echt pijnlijk aan te voelen. Het tempo zat er de eerste kilometers flink in. We lopen steviger door dan tijdens onze trainingen, aangevoerd door Karin en Chantal met wie we deze nacht het avontuur zijn aangegaan. Als we om ons heen kijken, is de wereld veranderd. Starten we enkele uren geleden nog in een grote sliert gezelligheid en opgelaten wandelaars. Nu worden de lopers overstemd door de ontwakende natuur, terwijl ook zichtbaar geprobeerd wordt de pijn naar de achtergrond te verbannen. Want pijn doet het zeker. Praten doen we ook (heel) even niet meer. Tijdens de laatste vijf kilometer vallen groepen wandelaars uit elkaar. Het wordt nu tijd dat iedereen naar zijn eigen lichaam luistert en het eigen tempo aanhoudt. Bekenden en onbekenden slepen elkaar erdoor. De ferme passen zijn bij velen veranderd in zwabberende benen die op de automatische piloot zichzelf voort slenteren, de laatste loodjes tot de finish.


“Wij hebben een geestelijke boost gekregen van deze ervaring”
 

Uiteindelijk kwamen we om half negen in de ochtend aan op de Grote Markt in Den Haag, waar enthousiaste vrijwilligers en publiek ons juichend de finish over loodsen. Wat zijn we trots! Niet alleen op onszelf, maar ook op de andere 5000 wandelaars, die geoefend of niet geoefend voor een goed doel deze uitdaging zijn aangegaan. Wij hebben een geestelijke boost gekregen van deze ervaring. Nu we weten dat we als nachtbrakers veertig kilometer binnen acht en half uur kunnen trotseren, gaan we met het volle vertrouwen de Vierdaagse in! Missie volbracht!


Marion Poll
Natasja Batenburg

Natasja (33) en Marion (32) zijn hard op weg om echte wandelaars te worden. Dit jaar doen zij voor het eerst mee met de Nijmeegse Vierdaagse. Maar wandelen is toch suf en alleen voor vitale vijftigplussers met wandelstokken? Echt niet! Deze dertigers genieten er met volle teugen van en bevelen het iedereen van harte aan. Hun verharde, onverharde en heuvelachtige weg, naar de Vierdaagse volg je hier.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *